بی اختیاری ادرار باعث بی اختیاری ادرار فوری می شود

بی اختیاری ادرار به دلیل فوریت

بی اختیاری ادرار ناشی از فوریت به نشت ادرار پس از یک میل ناگهانی و شدید برای ادرار کردن اشاره دارد. درد، ناراحتی در قسمت تحتانی شکم و درک صدای جریان آب، همگی می‌توانند باعث ایجاد میل به ادرار در بیماران شوند. به طور عمده سه علت وجود دارد: بیش فعالی عضله دترسور، انطباق ضعیف عضله دترسور، و واکنش پذیری زیاد مثانه.

بسیاری از بیماران می توانند انقباضات خود به خود و کنترل نشده عضله دترسور را در حین پر شدن مثانه کنترل کنند که به آن بیش فعالی عضله دترسور می گویند. این انقباضات می تواند با فوریت ادراک شده برای ادرار سازگار باشد. اگر فشار ایجاد شده توسط این انقباضات بر مقاومت اسفنکتر مجرای ادرار غلبه کند، بی اختیاری ادرار رخ می دهد.

1. بیش فعال عضله دترسور

مطالعه پاتوفیزیولوژیک عضله دترسور بیش فعال در ابتدا بر روی آناتومی متمرکز شد که به عنوان فرضیه نوروژنیک شناخته می شود، که از دست دادن مهار در اعصاب مرکزی یا محیطی، افزایش تکانه های آوران در دستگاه ادراری تحتانی، و فعال شدن مسیرهای هدایت تحریکی در مثانه در اثرات انسداد مرکزی مثانه در انسداد رفلکس مرکزی را نشان می دهد. در اوایل قرن بیست و یکم، بسیاری از مطالعات بر روی خود عضله دترسور، معروف به فرضیه میوژنیک، تمرکز داشتند که بر تغییرات در ویژگی‌های عضله دترسور تاکید می‌کردند، که منجر به تحریک پذیری بیش از حد و افزایش انتقال تحریک بین سلول‌ها و در نتیجه افزایش انقباضات میوژنیک سینرژیک می‌شد. هر دو مکانیسم میوژنیک و نوروژنیک می توانند همزمان وجود داشته باشند. چنین بیمارانی اغلب بیماری های همزمان سیستم ادراری یا سیستم عصبی مرکزی مانند: اورتریت، تومورها، سنگ ها، دیورتیکول ها، سیستیت، سکته مغزی، بیماری پارکینسون، آسیب نخاعی و غیره را دارند.

2. Detrusor Hypo-Relaxation

برای بیمارانی که تحت رادیوتراپی قرار می گیرند، کسانی که عفونت های مزمن دارند یا کسانی که تحت کاتتریزاسیون طولانی مدت قرار گرفته اند، میل به ادرار کردن یا درد اغلب به دلیل فیبروز مثانه است. دیواره مثانه سخت می شود و انطباق آن کاهش می یابد و در نتیجه فشار مثانه برای سازگاری با حجم ادرار به تدریج افزایش می یابد که منجر به بروز بی اختیاری ادرار می شود.

3. بیش واکنشی مثانه

اپیتلیوم دستگاه ادراری تحتانی نه تنها مجرای ادرار را می بندد، بلکه ساختار حساسی است که می تواند دما، نیروی مکانیکی و محرک های شیمیایی را حس کند. انتقال اطلاعات حسی از مثانه یک عامل کلیدی در مثانه بیش فعال در نظر گرفته می شود. به دلیل حساسیت بیش از حد مجرای ادرار یا مثانه، مثانه حتی با مقدار کمی ادرار، میل شدید به ادرار کردن را تجربه می کند و گاهی اوقات میل مداوم برای دفع ادرار وجود دارد. این احساس ممکن است پس از دفع ادرار ناپدید شود یا ناپدید نشود. عللی که می توانند منجر به افزایش احساس مثانه شوند عبارتند از اورتریت، سیستیت حاد و مزمن، سیستیت بینابینی، سنگ یا تومور مثانه و غیره.

محتوای این مقاله از اینترنت تهیه شده است. نویسنده هیچ مسئولیتی در قبال آن ندارد. بدون اجازه، کپی برداری اکیدا ممنوع است.