پیشگیری و مدیریت عوارض در روشهای کاتتریزاسیون (قسمت 2)

1. علل وقوع حادثه

1.1 تکنیک آسپتیک پزشک الزامات را برآورده نمی کند و به باکتری ها اجازه می دهد تا به مجرای ادرار و مثانه برگردند.

1.2 به عنوان یک روش تهاجمی، کاتتریزاسیون اغلب می تواند باعث آسیب به مخاط مجرای ادرار شود و عملکرد مانع مخاط مجرای ادرار را بشکند.

1.3 کاتتر انتخابی یا خیلی ضخیم یا خیلی سفت بود.

1.4 اپراتور ماهر نبود که منجر به وارد کردن ناموفق کاتتر و تلاش های مکرر شد.

1.5 با افزایش سن، مردان اغلب هیپرتروفی پروستات را تجربه می کنند که می تواند منجر به احتباس ادرار و افزایش احتمال عفونت شود.

1.6 کاتتر انتخاب شده توسط باکتری آلوده شده بود.

2. تظاهرات بالینی

علائم اصلی تکرر ادرار، تکرر ادرار، تکرر ادرار و ادرار دردناک است. هنگامی که عفونت دستگاه ادراری فوقانی را تحت تاثیر قرار می دهد، ممکن است لرز و تب رخ دهد و ممکن است ترشحات چرکی در دهانه مجرای ادرار وجود داشته باشد. آزمایش ادرار ممکن است گلبول های قرمز و گلبول های سفید را نشان دهد و کشت باکتری ممکن است نتایج مثبتی را به همراه داشته باشد.

3. پیشگیری و درمان

3.1 همه اقلام باید به شدت استریل شوند. در حین جاگذاری کاتتر، باید مراحل سختگیر آسپتیک، با حرکات ملایم انجام شود. به ضدعفونی پرینه توجه کنید. قبل از قرار دادن کاتتر، می توان 3-5 میلی لیتر محلول یدوفور 2 درصد را از دهانه مجرای ادرار تزریق کرد تا انتهای دیستال مجرای ادرار را ضد عفونی کند و همچنین به عنوان روان کننده عمل کند.

3.2 سعی کنید از استفاده از کاتترهای ادراری ساکن خودداری کنید. برای بیماران مبتلا به بی اختیاری ادرار می توان از پدهای پرینه جاذب یا آستین های ادراری استفاده کرد.

3.3 کاتترهای لاستیکی قدیمی را با کاتترهای سیلیکونی و لاتکس جایگزین کنید. از پنبه استریل حاوی 0.1 درصد دی اتیل استیل بسترول به عنوان روان کننده برای پوشش کاتتر استفاده کنید که می تواند علائم تحریک سیستم ادراری را کاهش دهد. پوشش خارجی کاتتر با اسید سالیسیلیک می تواند باکتری های گرم منفی را مهار کند و از چسبیدن باکتری ها و مخمرها به کاتتر سیلیکونی جلوگیری کند و در نتیجه از عفونت های دستگاه ادراری جلوگیری کند.

3.4 هنگامی که عفونت ادراری رخ می دهد، کاتتر باید تا حد امکان خارج شود و بر اساس شرایط بیمار باید از داروهای ضد باکتری مناسب برای درمان استفاده شود.

III. خونریزی مجاری ادراری

1. علل وقوع حادثه

1.1 عوامل مختلفی که باعث آسیب به مخاط مجرای ادرار می شوند می توانند منجر به خونریزی مجاری ادراری شوند. در موارد شدید، حتی می توانند باعث خونریزی شوند.

1.2 اختلال در مکانیسم انعقاد.

1.3 داروها می توانند باعث احتقان و ادم مخاط مجرای ادرار شوند و مجرای ادرار را مستعد آسیب مکانیکی کنند.

1.4 بیماران مبتلا به احتباس شدید ادرار که فشار مثانه به دلیل احتباس طولانی مدت افزایش یافته است، اگر مقدار زیادی ادرار به طور ناگهانی ترشح کنند، کاهش ناگهانی فشار مثانه می تواند باعث احتقان شدید و خونریزی مخاط و در نتیجه هماچوری شود.

2. تظاهرات بالینی

اگر هماچوری شدید یا هماچوری میکروسکوپی پس از کاتتریزاسیون وجود داشته باشد و بتوان منشاء هماچوری از دستگاه ادراری فوقانی را رد کرد، می توان آن را ناشی از آسیب کاتتریزاسیون دانست.

3. پیشگیری و درمان

3.1 خونریزی دستگاه ادراری ناشی از کاتتریزاسیون تقریباً همیشه بر اساس آسیب مخاط مجرای ادرار رخ می دهد. تمام اقدامات برای جلوگیری از آسیب مخاطی مجرای ادرار نیز برای جلوگیری از خونریزی مجاری ادراری مناسب است.

3.2 برای بیماران با اختلالات شدید مکانیسم انعقاد، وضعیت باید تا حد امکان قبل از کاتتریزاسیون اصلاح شود.

3.3 برای بیماران مبتلا به احتقان مخاط مجرای ادرار و ادم، کاتترهای کالیبر کوچکتر باید انتخاب شوند. قبل از قرار دادن باید روغن کاری کافی انجام شود و عملیات باید ملایم باشد تا تا حد امکان آسیب نبیند.

3.4 پس از قرار دادن کاتتر، زهکشی نباید خیلی سریع انجام شود. اولین زهکشی نباید بیش از 1000 میلی لیتر باشد.

3.5 هماچوری میکروسکوپی به طور کلی نیاز به درمان خاصی ندارد. اگر هماچوری شدید باشد می توان از داروهای هموستاتیک مناسب استفاده کرد.

محتوای این مقاله از اینترنت تهیه شده است. نویسنده هیچ مسئولیتی در قبال آن ندارد. بدون اجازه، کپی برداری اکیدا ممنوع است.