دلایل عفونت های مرتبط ناشی از فرآیند تمیز کردن کاتتریزاسیون متناوب

1. معیارهای تشخیصی UTI

1.1 تب

1.2 معاینه معمول ادرار: گلبول های سفید > 10 در هر میدان پرقدرت

1.3 کشت باکتری نشان می دهد که باکتری های بیماری زا و تعداد باکتری ها > 10 CFU/mL

معیارهای تشخیصی باکتریوری به شرح زیر است: 0.1 میلی لیتر ادرار میان جریان را بگیرید، آن را در یک صفحه به قطر 9 سانتی متر تلقیح کنید، در دمای 37 درجه سانتیگراد در یک جعبه گرم به مدت 24 ساعت برای شمارش باکتری ها انکوبه کنید. اگر تعداد باکتری ها بیش از 30000 CFU/mL باشد، باکتریوری محسوب می شود.

باکتریوری بدون علامت به کشت ادرار مثبت یا آزمایش معمول ادرار اشاره دارد، اما بیمار تعداد گلبول های سفید خون یا تب و سایر علائم عفونت را ندارد.

2. تجزیه و تحلیل عوامل عفونت مرتبط با CIC

2.1 تحقیقات آسیب شناسی

در شرایط عادی، سیستم ادراری یک محیط آسپتیک است. به دلیل قرار دادن یا ماندن کاتترهای ادراری، ممکن است باکتری های بیماری زا خارجی وارد شوند. در عین حال، به دلیل اختلال در عملکردهای دفاع مکانیکی موضعی، مقاومت مخاط مجرای ادرار در برابر باکتری های بیماری زا ضعیف شده و باعث می شود که باکتری های بیماری زا به راحتی به سیستم ادراری برگشته و باعث عفونت شوند. بر اساس داده های مربوطه، نسبت ترکیب باکتری های بیماری زا عامل عفونت، از زیاد به کم، باسیل های گرم منفی، کوکسی های گرم مثبت و قارچ ها می باشد. در این میان اشریشیا کلی، کاندیدا آلبیکنس و استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس اصلی ترین باکتری های بیماری زا هستند که باعث عفونت های مجاری ادراری می شوند. پدیده چندین عفونت باکتریایی در یک بیمار نیز بسیار شایع است. بنابراین، در اجرای پرستاری CIC، علاوه بر نظارت مستمر بر بروز باکتریوری، داروهای ضد باکتری نیز باید با توجه به نتایج تست حساسیت دارویی آزمایشگاهی انتخاب یا جایگزین شوند تا از تغییرات مکرر در فلور باکتریایی جلوگیری شود.

2.2 CIC مواد و مدل های کاتتر ادراری

2.2.1 مواد کاتتر ادراری CIC

در عمل بالینی، دستگاه‌های پزشکی کاشته‌شده مختلف در بدن، مانند کاتترهای ادراری، کاتترهای ورید عمقی و لوله‌گذاری تراشه، تمایل به تشکیل بیوفیلم‌های باکتریایی (بیوفیلم، BM) روی سطوح خود دارند که منجر به عفونت‌های مرتبط با کاتتر می‌شود. تشکیل بیوفیلم بر روی سطح سوندهای ادراری عامل اصلی عفونت‌های مرتبط با کاتتر است. در حال حاضر، مواد مختلفی از جمله لاستیک، لاتکس، پلاستیک یا سیلیکون برای کاتترهای ادراری موجود است. مطالعات نشان داده اند که عفونت های دستگاه ادراری در 22 درصد از بیمارانی که از کاتترهای ادراری لاستیکی استفاده می کنند رخ می دهد، در حالی که این میزان برای کاتترهای ادراری سیلیکونی تنها 2 درصد است. لی پنگ شیانگ و همکاران نشان داده اند که کاتترهای ادراری سیلیکونی سازگاری خوبی با بافت، نوک سخت، تسهیل درج صاف، دیواره نرم با حداقل تحریک مخاط و سمیت بسیار کم دارند. کاتترهای ادراری لاتکس درمان شده با سیلیکون و کاتترهای ادراری پلاستیکی دارای سمیت متوسط ​​هستند. لاستیک، به ویژه کاتترهای ادراری لاستیکی سفید، سمیت نسبتا بالایی دارند.

2.2.2 مدل های کاتتر ادراری CIC

اگر کاتتر ادراری بیش از حد ضخیم باشد، می تواند باعث تحریک مجرای ادرار یا مثانه شود و باعث ناراحتی و اسپاسم مثانه شود. اگر خیلی نازک باشد، به راحتی می تواند مسدود شود و در نتیجه زهکشی ضعیف و انسداد مجرای ادرار ایجاد شود. اینها عوامل بالقوه ای هستند که در بروز UTI نقش دارند. بنابراین باید بر اساس شرایط خاص مدل کاتتر ادراری مناسب را انتخاب کنیم.

2.3 فرآیند عملیات CIC

به عنوان یک روش تهاجمی، CIC در واقع مسیری را برای ورود باکتری ها به بدن فراهم می کند. بنابراین، در طول کاتتریزاسیون، تمیز نگه داشتن ناحیه و حذف هر گونه مسیر بالقوه ای که ممکن است امکان تهاجم باکتری ها را فراهم کند، ضروری است. این بدون شک یکی از گام های کلیدی در پیشگیری از بروز عفونت های دستگاه ادراری است. از طرف دیگر هنگام انجام عمل CIC باید با حرکات ملایم بود، زیرا تحریک مکانیکی کاتتر ممکن است به مخاط مجرای ادرار آسیب برساند و به راحتی منجر به عفونت دستگاه ادراری تحتانی شود.

2.4 اندازه گیری حجم ادرار باقیمانده

حجم بیش از حد باقیمانده ادرار که باعث می شود مثانه در حالت عدم تخلیه طولانی مدت باقی بماند، یک عامل خطر برای عفونت های دستگاه ادراری در بیماران مبتلا به SCI است. تنظیم و کنترل زمان کاتتریزاسیون متناوب باید بر اساس وضعیت حجم باقیمانده ادرار باشد تا از عفونت ناشی از احتباس طولانی مدت ادرار در مثانه جلوگیری شود.

2.5 سیستم ایمنی بدن

عفونت ناشی از CIC نیز ارتباط نزدیکی با ایمنی خود بیمار دارد. برخی از بیماران مسن و ضعیف هستند، عملکرد ایمنی پایینی دارند یا بیماری های زمینه ای دیگری مانند بیماری های مزمن تنفسی و دیابت دارند. در طول اجرای CIC، این بیماران مستعد ابتلا به باکتریوری هستند.

محتوای این مقاله از اینترنت تهیه شده است. نویسنده هیچ مسئولیتی در قبال آن ندارد. بدون اجازه، کپی برداری اکیدا ممنوع است.