روش اندازه گیری حجم باقیمانده ادرار

قبل از کاتتریزاسیون متناوب، باید فاصله زمانی عمل بر اساس حجم باقیمانده ادرار در مثانه تعیین شود. ادرار باقیمانده در مثانه پس از دفع ادرار، ادرار باقیمانده نامیده می شود. حجم طبیعی باقیمانده ادرار برای یک زن طبیعی بیش از 50 میلی لیتر و برای یک مرد طبیعی بیش از 20 میلی لیتر نیست. اگر ادرار باقیمانده از مقدار طبیعی بیشتر شود، نشان دهنده این است که عملکرد ادرار مثانه مختل شده است و ادرار باقیمانده در مثانه مستعد رشد باکتری و عفونت است. در طول درمان انسداد دستگاه ادراری تحتانی، اندازه گیری مکرر حجم باقیمانده ادرار می تواند برای ارزیابی اثر درمانی استفاده شود. هنگامی که حجم باقیمانده ادرار بیش از 100 میلی لیتر است، روش هایی مانند سوندگذاری برای کمک به تخلیه آن مورد نیاز است. روش اندازه گیری حجم باقیمانده ادرار به شرح زیر است:

1. حجم ادرار باقیمانده و زمان کاتتریزاسیون متناوب

برای بیمارانی که تحت کاتتریزاسیون متناوب قرار می گیرند، باقیمانده ادرار یک اصطلاح رایج است زیرا زمان فاصله برای کاتتریزاسیون متناوب باید بر اساس حجم باقیمانده ادرار تعیین شود. دستورالعمل استاندارد برای مراقبت از کاتتریزاسیون متناوب معمولاً به شرح زیر است:

01: فاصله زمانی کاتتریزاسیون به حجم باقیمانده ادرار بستگی دارد. به طور کلی 4 تا 6 ساعت است. به طور کلی، تعداد کاتتریزاسیون روزانه بیش از 6 بار نیست. با کاهش حجم باقیمانده ادرار، زمان کاتتریزاسیون را می توان به تدریج افزایش داد.

02: هنگامی که بیمار می تواند به طور خود به خود بیش از 100 میلی لیتر بین دو کاتتریزاسیون ادرار کند و حجم ادرار باقیمانده کمتر از 300 میلی لیتر باشد، کاتتریزاسیون هر 6 ساعت انجام می شود.

03: هنگامی که بیمار می تواند خود به خود بیش از 200 میلی لیتر بین دو کاتتریزاسیون ادرار کند و حجم ادرار باقیمانده کمتر از 200 میلی لیتر باشد، کاتتریزاسیون هر 8 ساعت انجام می شود.

04: زمانی که حجم باقیمانده ادرار کمتر از 100 میلی لیتر یا کمتر از 20 درصد ظرفیت مثانه باشد، یعنی زمانی که عملکرد مثانه متعادل باشد، کاتتریزاسیون را می توان متوقف کرد.