تکنیک‌هایی برای مدیریت کاتتریزاسیون متناوب دشوار (2)

2. روشهای کاتتریزاسیون را استاندارد کنید

2.1 انتخاب کاتتر باید مناسب و با ضخامت مناسب باشد. یک کاتتر بیش از حد ضخیم یا بیش از حد نازک باعث ایجاد مشکل در قرار دادن آن می شود. یک کاتتر بیش از حد ضخیم به سختی وارد می شود و به راحتی قابل درک است، در حالی که یک کاتتر بیش از حد نازک سختی کافی ندارد، مستعد خم شدن است و احتمالاً یک گذرگاه کاذب ایجاد می کند، بنابراین باعث ایجاد مشکل در جاگذاری می شود. بنابراین هنگام انتخاب کاتتر باید احتیاط کرد.

در مورد انتخاب کاتترهای ادراری، انجمن پرستاران ارولوژی اروپا توصیه های زیر را بر اساس ادبیات مربوطه و تجربیات عملی ارائه کرده است:

الف: برای کاتتریزاسیون بزرگسالان، قطر کاتتر ترجیحی باید 12-14 Fr باشد.

ب: برای کاتتریزاسیون کودکان زیر 6 ماه باید از کاتتر 5 Fr استفاده شود.

ج: برای کاتتریزاسیون کودکان بالای 6 ماه، کودکان پسر باید با 6-8 Fr و کودکان دختر با 8 Fr شروع کنند. قطر مناسب باید بر اساس شرایط خاص کودک انتخاب شود.

د: در صورت بروز هر گونه مشکلی در حین عمل درج، یا اگر لخته های خون یا رسوبات (رسوب) در ادرار پیدا شود، اغلب نشان دهنده مناسب نبودن قطر فعلی است. مشورت با پزشک متخصص ضروری است.

2.2 مقدار روان کننده مصرفی باید کافی باشد. برای استفاده از کاتتر ادراری فوق صاف، به روان کننده دیگری نیاز نیست. هنگام انجام کاتتریزاسیون متناوب با کاتتر ادراری بدون روکش، روش معمولی این است که انتهای جلوی کاتتر حدود 5 سانتی متر روغن کاری شود. با این حال، برای جلوگیری از بروز مشکل درج تا حد امکان، توصیه می شود کل قسمتی از کاتتر را که باید وارد شود روغن کاری کنید. معمولاً برای آقایان قسمت جلویی سوند ادراری باید حدود 25 سانتی متر و برای خانم ها حدود 6 سانتی متر روغن کاری شود.

2.3 برای بیماران مرد، هنگام قرار دادن کاتتر ادراری، آلت تناسلی باید بلند شده و به سمت عقب کشیده شود تا انحنای شرمگاهی قدامی مجرای ادرار تا حد امکان برطرف شود. کاتتر باید به آرامی وارد شود، با استفاده از روش معمولی که در آن انگشت اشاره و میانی دست چپ، نوک آلت تناسلی را نیشگون می‌گیرد و آن را به سمت عقب می‌کشد، در حالی که دست راست بدنه کاتتر را نگه می‌دارد و به آرامی آن را به جلو می‌برد. در حین قرار دادن، سعی کنید ذهن بیمار را آرام کنید. اگر در قرار دادن کاتتر در مجرای خلفی پیشابراه مشکل وجود داشته باشد، می توان از ماساژ دستی در پرینه و هل دادن عمیق برای تسهیل قرار دادن استفاده کرد. اگر مقاومت وجود دارد و کاتتر نمی تواند در مجرای خلفی پیشابراه پیشروی کند، از زور استفاده نکنید. در عوض، مدتی صبر کنید، صبر کنید تا عضله اسفنکتر مجرای ادرار شل شود و سپس وارد کردن را ادامه دهید. یا زاویه ورود کاتتر را به طور مناسب تنظیم کنید و آن را به آرامی وارد کنید تا آسیب مجرای ادرار یا ایجاد یک کانال کاذب کاهش یابد.

مجرای ادرار مردانه بلند و قطر کمتری دارد. وقتی آلت تناسلی در حالت نعوظ قرار نمی گیرد، شکل "S" به خود می گیرد. دارای دو منحنی فیزیولوژیکی و سه بخش باریک است. هنگام قرار دادن کاتتر ادراری، باید از تکنیک های مناسب برای حذف یا تطبیق این منحنی های فیزیولوژیکی استفاده شود.

محتوای این مقاله از اینترنت تهیه شده است. نویسنده هیچ مسئولیتی در قبال آن ندارد. بدون اجازه، کپی برداری اکیدا ممنوع است.