تکنیک‌هایی برای مدیریت کاتتریزاسیون متناوب دشوار (3)

3. انسداد مجرای ادرار

انسداد مجرای ادرار شایع ترین علت مشکل در کاتتریزاسیون است، از جمله تنگی مجرای ادرار، سنگ های مجرای ادرار، و هیپرپلازی پروستات و غیره. برای بیماران مبتلا به هیپرپلازی پروستات، مجرای ادرار تحت فشار پروستات بیمار قرار می گیرد و تغییر شکل می دهد که این امر دشواری قرار دادن کاتتر را بیشتر می کند. استفاده از کاتتر ادراری با نوک خمیده ایده آل تر است. هنگام مواجهه با مقاومت در حین جاگذاری، کاتتر را به آرامی بچرخانید و به تدریج نیروی فشار را افزایش دهید تا کاتتر روی قسمت غشایی "لغزاند" و به سمت جلو حرکت کند، بنابراین کاتتریزاسیون را تسهیل می کند. برای انسداد شدید مجرای ادرار، کاتتریزاسیون متناوب توصیه نمی شود. در عوض، ابتدا باید درمان جراحی و سپس کاتتریزاسیون متناوب انجام شود.

4. بیمار از نظر عاطفی تنش دارد.

بیمار دچار تنش روحی است. در حین جاگذاری کاتتر ادراری، میل مداوم به ادرار کردن باعث ایجاد اسپاسم در اسفنکتر مجرای ادرار می شود و قرار دادن کاتتر را دشوار می کند. باید سعی کنیم در حین جاگذاری کاتتر استراحت کنیم و تنش را از بین ببریم. حمام آب گرم یا انجام برخی تمرینات آرامش بخش قبل از کاتتریزاسیون باعث آرامش بیشتر فرد می شود. اگر در حین تزریق مقاومت وجود داشت، سعی کنید چند بار سرفه کنید. اگر بیمار روی ویلچر است، به سمت لبه ویلچر حرکت کنید تا فشار روی پرینه کاهش یابد و از فشرده شدن مجرای ادرار جلوگیری شود. سرفه کردن یا تغییر وضعیت می تواند به حفظ آرامش کمک کند و باعث تسهیل در قرار دادن کاتتر شود.

در طول کاتتریزاسیون متناوب، موقعیت هایی که قرار دادن کاتتر دشوار است در چندین مورد بالا رخ می دهد. اگر مصدوم با چنین موقعیت هایی مواجه شد، می تواند به عنوان مرجع به آن ها اشاره کند. البته اگر در قرار دادن کاتتر با مشکل مواجه شدید و خود به خود راه حل موثری نداشتید، کمک گرفتن از یک پزشک حرفه ای مطمئناً مطمئن ترین راه حل است. کورکورانه عمل نکنید و کاتتر را به زور وارد کنید.

محتوای این مقاله از اینترنت تهیه شده است. نویسنده هیچ مسئولیتی در قبال آن ندارد. بدون اجازه، کپی برداری اکیدا ممنوع است.